به گزارش شانا به نقل از دفتر اطلاع رسانی مرکز پژوهش های مجلس، دفتر مطالعات اقتصادی این مرکز، ضمن ارزیابی روند و عملکرد راهبرد گازسوز شدن سوخت خودروها در ایران و جهان اعلام کرد که سیاست دوگانهسوز کردن خودروها به لحاظ «اهداف کمی» و «افق زمانی» که برای تحقق آن پیشبینی شده است، از واقعیت ها و مهندسی کشور فراتر است و از نظر شتابزدگی، پروژهای جاهطلبانه تلقی میشود، همچنین مطالعات پژوهشی نشان میدهد که پروژه تغییر سوخت خودروها با اهداف و برنامههایی بیش از ظرفیتها و فراتر از واقعیت های اقتصادی و مهندسی دستگاههای اجرایی کشور طراحی شده و به همین دلیل لازم است برای امکانسنجی تحقق اهداف، بلندپروازیهای غیرمهندسی و غیراقتصادی این پروژه تعدیل و بازکاوی شوند.
طبق بررسی مرکز پژوهش های مجلس، با آن که ظرفیت تولید خودرو در سال 1385در قیاس با 10 سال قبل (1375) به 9 برابر و تولید بنزین در کشور تنها 20 درصد افزایش یافته و از سوی دیگر، بهرهوری تولید بنزین از نفت خام در کشور نیز 17 درصد است، در حالی که برخی از (نرمها) عملکردهای جهانی تا 35 درصد و طبیعی است که سرعت رشد نامتوازن میان تولید خودرو و تولید بنزین در کشور به مصرف ذخایر ارزی و افزایش واردات بنزین به کشور منجر میشود؛ بنابراین به موازات گازسوز کردن خودروها، اصلاح ساختار پالایشگاههای موجود، همچنین ایجاد ظرفیتهای جدید پالایشگاهی باید در سر لوحه برنامهریزیها قرار گیرد و با کاربست سیاست تغییر سوخت خودروها از بنزین به گاز، نباید مقوله افزایش بهرهوری در تولید و اصلاح ساختار پالایشگاهها نادیده گرفته شود و به عبارت بهتر، اصلاح و ارتقای فناوری پالایشگاهها تا سطح فوق پیچیده باید در اولویت برنامهها قرار گیرد.
در بخش دیگری از ارزیابی مرکز پژوهش های مجلس با اشاره به تحقیقات اخیر جهانی در زمینه بهرهگیری از انواع سوختهای گازی و غیرگازی مانند متانول، اتانول، هیدروژن، بیوگاز، بیودیزل، دی.ام.یی، گازنفتی مایع سی.جی.پی سوخت گازی مایع ال.پی.جی، گاز طبیعی فشرده سی.ان.جی، برق، پیل سوختی و هیبریدی آمده است: با توجه به نتایج درخشانی که از طریق دستیابی به فناوریهای بسیار پیشرفته در استفاده از بنزین و گازوییل در نسل جدید خودروهای بنزینی و دیزلی یا سوختهای برقی، پیل سوختی یا هیبریدی به دست آمده است، استفاده از سوختهایی مانند گاز طبیعی فشرده با توجه به مشکلات عظیم زیرساختاری از یک سو و تحمیل هزینههای سنگین احداث زیرساختارها و مشکلات مهندسی ایجاد شده برای خودروها از دیگر سو، توجیه اقتصادی چندانی ندارد، ضمن آن که تمرکز بیش از حد بر استفاده از گاز طبیعی به دلیل دسترسی فراوان به منابع طبیعی چندان افتخارآمیز نیست، زیرا صنایع خودروسازی کشور را از تمرکز بر پژوهش و تحقیقات در زمینه دستیابی به کسب فناوریهای نوین یا پیشرفته، همچنین همسویی با تحقیقات جهانی باز میدارد؛ از این رو تاکید و تمرکز شدید بر دوگانهسوز کردن یا گازسوز کردن همه خودروهای تولیدی یا در حال تردد کشور، به منزله دورماندن از واقعیات جهانی تلقی میشود.
مرکز پژوهش های مجلس تولید یک میلیون و 800 هزار خودرو گازسوز ظرف سه سال باقیمانده از برنامه چهارم را در چارچوب توانمندیهای مدیریتی کشور عملی دانست و افزود: افزایش رقم خودروهای گازسوز تولیدی و در حال تردد (خودروهای موجود) به بیش از ۱0 میلیون و 710 هزار خودرو ظرف پنج سال، در شرایطی که عملکرد کل خودروهای گاز سوز شده از ابتدا تا کنون 166 هزار دستگاه بوده و عملکردهای جهانی نیز در مورد کشورهایی همانند آرژانتین و برزیل بعد از 25 سال برنامهریزی برای دوگانهسوز کردن خودروها بین یک تا 5/1 میلیون دستگاه است، بیتردید از چارچوب توانمندیهای اجرایی و ظرفیت های فنی و مهندسی کشور خارج است و باید با تعدیل اهداف کمی دوباره برنامهریزی شود.
در ادامه این ارزیابی مرکز پژوهش های مجلس آمده است: طبقهبندی اولویت ها در این زمینه اجتناب ناپذیر است برای مثال، در اروپا روند گازسوزکردن خودروها به ترتیب شامل اتوبوس های شهری، تاکسیها، خودروهای متوسط خدمات شهری، خودروهای سبک خدماتی و خودروهای شخصی ساکنان شهرهای بزرگ بوده است.
دفتر مطالعات اقتصادی مرکز پژوهش های مجلس در پایان ارزیابی خود اشاره کرده است که سیاست و راهبرد تغییر سوخت خودروها با رویکرد تلفیقی، نگاه به تجربیات جهانی و بازنگری در توانمندیهای مالی، فنی، مهندسی و اجرایی کشور نیازمند بازنگری است.