مدیرعامل شرکت مهندسی و ساختمان نفت ( O1) امروز در جمع خبرنگاران درباره پروژه های در دست اجرای این شرکت گفت: بخش خشکی فاز 9 و 10 پارس جنوبی یکی از بزرگترین پروژه های در دست اجرای این شرکت محسوب می شود که باید تا پایان سال جاری به بهره برداری برسد.
علی حمیدی با پیش بینی این که این که بهره برداری از این پروژه با کمی تاخیر صورت می گیرد، افزود: برای انجام پروژه هایی با این مقیاس باید تجربیات بزرگی نیز کسب کرد. وی ارزش این پروژه را دربخش خشکی و دریا 2 میلیارد دلار دانست و افزود: 700 میلیون دلار از این رقم به بخش خشکی تعلق دارد.
مدیرعامل شرکت مهندسی و ساختمان نفت تصریح کرد: بخش خشکی فاز 9 و 10 پارس جنوبی با مشارکت شرکت LG و شرکت مهندسی و ساختمان نفت پایان سالجاری به بهرهبرداری میرسد.
وی درپاسخ به سئوال این که این پروژه چرا در آغاز با مشکلاتی از نظر کارگری و کمبودهای مالی مواجه شده بود، اضافه کرد: عدم تامین درآمد لازم و افزایش قیمت ها موجب شد، پیمانکاران فرعی این شرکت نتوانند به تعهدات خود برای کارکنان عمل کنند؛ به همین دلیل این موضوع تبدیل به یک بحران کارگری شد.
وی از حل این مشکلات در سال گذشته خبر داد و گفت: با بهره برداری این پروژه، از هر فاز روزانه 25 میلیون مترمکعب گاز برداشت شده و از سویی دیگر، روزانه 4 میلیارد دلار درآمد جذب می شود.
مدیرعامل شرکت مهندسی و ساختمان نفت پروژه دیگر این شرکت را فاز 17 و 18 پارس جنوبی عنوان کرد و افزود: در این دوفازقرار بود کار با مشارکت شرکت GC کره انجام شود اما این مشارکت صورت نگرفت.
وی شریک جدید این شرکت را در فاز 17 و 18 پارس جنوبی ،سازمان گسترش و نوسازی و شرکت تاسیسات دریایی عنوان و اظهار داشت: ارزش این قرارداد نیز 2 میلیارد و 40 میلیون دلار است و بیش از یک سال از زمان اجرای آن می گذرد.
وی گفت: بخش خشکی این قرارداد توسط شرکت مهندسی و ساختمان نفت و سازمان گسترش و نوسازی انجام خواهد شد و سهم شرکت O1 ( در این پروژه 39 درصد و سهم سازمان گسترش نیز 60 درصد است.
وی ظرفیت تولید این فاز را 50 میلیون مترمکعب دانست و افزود: انجام کارهای مهندسی توسط یک مشاور خارجی از مهمترین فعالیت هایی است که در این فاز صورت گرفته است. وی ادامه داد: عملیات اجرایی این فاز از تیرماه سال جاری آغاز می شود.
حمیدی در پاسخ به این سئوال که چرا عملیات اجرایی این پروژه تاخیر داشته است، گفت: این موضوع از سوی ما نبوده است، زیرا پیش پرداختی به شرکت مهندسی و ساختمان نفت داده نشده درنتیجه می توان گفت این تاخیر از سوی شرکت O1 نبوده است. وی گفت: ارزش این قرارداد نیز 2 میلیارد و 40 میلیون دلار است و باید در مدت 5 سال به بهره برداری برسد.
مدیرعامل شرکت مهندسی و ساختمان نفت ایران افزود: پروژه دیگر این شرکت طرح جمع آوری گازهای همراه NGL سیری است که باید تا پایان سال 87به اتمام برسد. وی با بیان این که گازهای جمع آوری شده در این پروژه به نیروگاه کیش و قشم منتقل می شود، ادامه داد: کارهای مهندسی این پروژه انجام شده و تمام کالاهای پروژه سفارش داده شده است.
وی افزود: با اتمام این پروژه روزانه 5 میلیون مترمکعب گاز جمع آوری می شود. حمیدی در پاسخ به سئوال مهر مبنی بر این که آیا این شرکت در راستای اصل 44 برای واگذاری سهام خود کاری انجام داده است ، گفت: این شرکت وارد بورس نمی شود، اما در راستای دستور مقام معظم رهبری بخشی از سهام این شرکت از وزارت نفت به صندوق بازنشستگی نفت واگذارمی شود.
وی از افزایش سرمایه این شرکت خبر داد و اظهار داشت: در پایان سال گذشته سرمایه کل این شرکت از یک میلیارد تومان به 25 میلیارد تومان افزایش یافت؛ به عبارتی دیگر شرکت O1 سرمایه خود را 24 میلیارد تومان افزایش داد.
مدیرعامل شرکت O1 گفت: این شرکت آمادگی حضور در بازار خارجی به خصوص خاورمیانه را دارد و در تلاش هستیم پروژه ای کمتر از 500 میلیون تومان را در خارج کشور قبول نکنیم .
وی تبدیل شدن یه یکی از پیمانکاران بزرگ در بخش EPC را از مهمترین برنامه های این شرکت دانست و درباره اثرات تحریم ها در صنعت نفت گفت: نمی توان گفت این تحریم هیچ اثری ندارد اما با توجه به تجریه 25 ساله ایران در تحمل تحریم پیش بینی می شود همیشه راه هایی برای تامین تجهیزات مورد نیاز وجود داشته باشد اگرچه این امرباعث افزایش هزینه ها می شود اما به گونه ای تحریم ها را باید به فرصت تبدیل کنیم.
حمیدی با اشاره به تامین سرمایه پروژه ها به دلیل تحریم ها این طور اظهار داشت: باید منابع مالی داخلی را در این راه به کار گرفت. وی در پاسخ به این سوال که اصلاح قراردادهای بیع متقابل چه میزان بر روی پروژه های صنعت نفت اثر داشته است ، گفت: با اصلاح قراردادها اطمینان سرمایه گذار افزایش و بوروکراسی ها کاهش می یابددرنتیجه ریسک سرمایه گذاری در این ایران نیز پایین می آید.
وی اضافه کرد: ازنکات قابل توجه در اصلاح قراردادهای بیع متقابل تهیه طرح جامع تولید یا MDP است، زیرا اگر در بعضی از میادین نفتی همانند سروش و نوروز این طرح از قبل اتفاق می افتاد این پروژه با افزایش هزینه 280 میلیون دلاری مواجه نمی شد.
حمیدی گفت: به عبارتی دیگر تهیه این طرح باعث کاهش عوامل ناشناخته بر روی پروژه شده و بخش هایی از امور مهندسی با جزییات بیشتری صورت می گیرد.