خوشبختانه کشور ما نیز از این رحمت الهی بی بهره نمانده و منابع گازی فراوانی را به صورت مستقل یا مشترک با برخی کشورها از جمله قطر، در بخش جنوبی خود و در حاشیه آب های نیلگون خلیج همیشگی فارس، جای داده است.
ذخایر گازی ایران بنا بر آمارهای رسمی وزارت نفت، نزدیک به ۲۸ تریلیون فوت مکعب برآورد شده و این میزان افزون بر ۱۵ درصد کل ذخایر را در سراسر گیتی به خود اختصاص داده و 8 درصد آن، در میدان گازی پارس جنوبی مأوا گرفته است.
وجود ذخایر سرشار گازی که موهبت بزرگی برای کشور ما به شمار می آید، نیازمند راهبردی حساب شده و دقیق خواهد بود که از این رهگذر بتوان بیشترین منافع را برای شکوفایی هرچه بیشتر اقتصاد، عاید کشور کرد.
خوشبختانه در سال های اخیر، گام های قابل قبولی برای شکل گیری این راهبرد در کشور برداشته شده و پیله های آن، در حال شکل گیری است؛ به گونه ای که توسعه میدان های گازی پارس جنوبی و شمالی برای استخراج میلیاردها فوت مکعب گاز مدفون در زیر زمین و نمودی از شکل گیری تدریجی آن محسوب می شود و در این راهبرد در حال تکوین، ذخیره سازی گاز طبیعی به عنوان یکی از مقوله های مهم و ضرروی برای فردای کشور، مورد توجه قرارگرفته است.
در این سال ها، با پیگیری تلاشگران عرصه صنعت نفت کشورمان، شاهد کشف منابع دیگری از ذخایر نفت و گاز در جای جای این سرزمین پرگوهر هستیم و به راستی که پرگوهر سرزمینی است این ایران.
وقتی صحبت از گاز طبیعی و تامین آن برای بیش از ۵۳ میلیون نفر در کشور می شود، نام شرکت ملی گاز ایران، در ذهن و ضمیرمان نقش می بندد و این شرکت را مسئول انجام این مهم می دانیم که البته جز این هم نیست.
با توجه به نیاز شدیدی که برای تامین به موقع و آسان گاز طبیعی احساس می شود، این شرکت نیز در زمینه ذخیره سازی، پیگیری این مهم را به صورتی جدی تر، در دستور کار خود قرار داده و پیرو آن، گام های عملی تری در این زمینه برداشته است تا آنجا که با توجه به اهمیت موضوع، با تاسیس شرکت ذخیره سازی گاز، این مقوله را به طور تخصصی و با انسجامی بیشتر از گذشته، پیگیری می کند و هم اکنون چند طرح مهم برای ذخیره سازی گاز درکشور از طریق این شرکت اجرا و پیگیری می شود.
بر این اساس بر آن شدیم تا به برای آگاهی بیشتر از چگونگی این طرح ها و مراحل اجرایی آن، با مهندس عبدالحسین ثمری، مدیر ذخیره سازی شرکت ملی گاز ایران، که هم اکنون این طرح ها را پیگیری می کند، گفت و گویی داشته باشیم که مشروح آن در پی می آید.
به عنوان آغاز بحث از ذخیره سازی و اهمیت آن در کشور بگویید.
به طورحتم کشورهایی که از گاز طبیعی به عنوان یک منبع خدادادی برخوردارند، بر آنند تا از این موهبت به گونه ای مناسب بهره ببرند. خوشبختانه کشور ما نیز با داشتن منابع سرشار گازی، موقعیت خوبی دارد، اما اگربخواهیم از وضعیتی مطمئن و پایدار در شبکه گازکشور بهره مند شویم، باید ۱۰ تا ۱۵ درصد مصارف سالانه، به ذخیره سازی این حامل انرژی اختصاص یابد.
این میزان مصرف چه بخش از گاز تولید کشور را شامل می شود؟
ذخیره سازی گاز در کشور با توجه به توسعه روز افزون در بخش گازرسانی، نسبت به زمان خود تاخیر دارد؛ از این رو برای جبران آن لازم است فعالیت در این بخش از صنعت گاز کشور شتاب بیشتری به خود گیرد تا بتوان عقب ماندگیهای پیشین را جبران کرد. با توجه به رشد روند فزاینده مصرف گاز درکشور در شرایط کنونی، به ذخیره سازی ۱۰ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی نیازمند هستیم.
منظور شما از تاخیر در این مقوله چیست؟
در چند سال گذشته، این بخش از صنعت گاز از نظر سازمانی و جایگاهی که باید در آن قرار گیرد، آزمونهای متعددی را پشت سر گذاشته است و به همین دلیل برای پرداختن به موضوع ذخیره سازی به وقفه هایی دچار شد، اما هم اکنون با قرار گرفتن ذخیره سازی گاز در جایگاه واقعی خود (شرکت ملی گاز ایران) و همسویی نگرش مسئولان با این مقوله، انتظارمی رود فعالیت در این بخش با شتابی فزون تر پیگیری شود.
اکنون درچه جایگاهی هستیم؟
البته ما در بخش ذخیره سازی گاز هنوز در نقطه صفر قرار داریم، اما تلاش های خوبی برای گذار از این نقطه در حال انجام است.
ممکن است به گوشه ای از آنها اشاره کنید؟
دو طرح مهم یورتشای ورامین و سراجه قم برای ذخیره سازی گاز طبیعی در دست اجرا هستند که هریک در مراحل مختلفی قرار دارند.
در مورد یورتشای ورامین توضیح می دهید؟
مخزن یورتشا که در 70 کیلومتری جنوب تهران در شهرستان ورامین قراردارد، یکی از مخازنی است که با بهره برداری از آن، امکان ذخیره برای 600 میلیون مترمکعب گاز محقق خواهد شد. این طرح در دو مرحله تعریف شده است؛ فاز نخست آن با اعتباری افزون بر ۱۰میلیون دلار در سال ۷۸ انجام شد و هم اکنون در مرحله دوم اجرا قرار دارد و شرکت های «سفره گس» فرانسه و «اکتشاف انرژی گستر پارس» (پدکس) از ایران اجرای آن را به عهده دارند و قرار است با اعتباری افزون بر۱۲۰ میلیون دلار، بهره برداری از آن در سال ۸۸ آغاز شود.
چه کارهایی در مورد این مخزن انجام شده است؟
هم اکنون مرحله نخست از مرحله دوم این طرح شامل حفر دو حلقه چاه اکتشافی و دو حلقه چاه توصیفی به منظور مشخص تر شدن قابلیت ذخیره گاز در مخزن انجام شده و مشاورخارجی طرح (سفره گاز فرانسه) نیز در تلاش است تا مطالعات خود را در این زمینه، نهایی کند و مرحله دوم طرح شامل حفر چاه های بیشتر برای تولید و تزریق گاز، احداث تاسیسات رو زمینی (سطح الارضی) و ایستگاه تزریق گاز به مخزن، از اقدام هایی خواهند بود که در مرحله دوم طرح پس از اعلام گزارش مشاور طرح، انجام خواهند شد.
چقدر به نتیجه مطالعات خوشبین هستید؟
با توجه به مطالعات و اقدامهای انجام شده در مورد یورتشای ورامین، میتوان از آن به عنوان مخزنی مطمئن برای ذخیره سازی گازطبیعی یاد کرد و انتظار می رود با دریافت گزارش سفره گس، بتوان فاز دوم طرح را هرچه سریع تر آغاز کرد.
آیا این طرح به طور مستقل انجام می شود یا شرکت ملی نفت ایران نیز در آن دخیل است؟
خیر. ذخیره سازی در مخزن یورتشای ورامین، طرحی است که شرکت ملی گاز ایران آن را مستقل اجرا می کند.
برآورد مالی انجام شده برای اجرای این طرح چقدر است؟
در مخازن ذخیره سازی گاز، به نوع، حجم و ظرفیت مخزن بستگی مستقیم دارد، اگر مخازن ذخیره سازی گاز از نوع هیدرو کربنی باشند، با توجه به این که نیاز به انجام بخشی از مراحل کار از جمله حفر چاه توصیفی، تست این چاه ها و تخلیه آب آنها نخواهد بود، به طور حتم، هزینه اجرایی کار نیز کاهش خواهد یافت. در مورد این مخزن با توجه به آبی بودن آن و با توجه به حجم پیش بینی شده برای ذخیره سازی ۶۰۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی، ۱۱۰میلیون دلار برآورد مالی شده که هم اکنون، کمتر از ۲۰ میلیون دلار از این مبلغ، هزینه شده است.
از اجرای طرح دیگر ذخیره سازی گاز درمخزن سراجه قم بگویید.
مخزن سراجه قم، مخزنی هیدرو کربوری است که در ۴۰ کیلومتری قم واقع شده و از جمله مخازنی است که شرکت های ملی گاز و ملی نفت ایران مطالعاتی مشترک در مورد آن انجام داده اند.
کدام بخش از کار در حوزه مسئولیت شرکت ملی گاز ایران است و در چه مرحله قرار دارد؟
آن بخش ازمسئولیت های شرکت ملی گاز از جمله نصب تاسیسات فرآورشی، تخلیه مخزن در بخش مهندسی و تامین کالا، در مرحله ۳۰ درصد قرار دارد و پیمانکار اجرایی نیز در حال تجهیز کارگاه است.
قابلیت ذخیره سازی گاز در این مخزن چقدر است؟
بر اساس مطالعات، ظرفیت پیش بینی شده برای گاز طبیعی در این مخزن از یک و نیم میلیارد متر مکعب به دو و نیم میلیارد و حتی به سه میلیارد و ۳۰۰ میلیون متر مکعب افزایش یافته باشد و این خبر خوبی برای ذخیره سازی گاز کشور به شمار می رود.
مراحل کار در این مخزن به چه ترتیب خواهد بود؟
طرح ذخیره سازی گاز در مخزن سراجه قم در دو مرحله انجام می شود و حفر یک حلقه چاه افقی و تعمیرات سه حلقه چاه موجود در این مخزن، از اقدام های مرحله نخست آن خواهد بود. تخلیه گاز موجود در مخزن، طراحی و امور مهندسی مخزن (مدل سازی مخزن)، حفر7 حلقه چاه برای تزریق و برداشت و طراحی تاسیسات رو زمینی برای جمع آوری و فرآورش گاز و میعانات گازی مخزن، مواردی هستند که در مرحله دوم انجام خواهند شد.
تخلیه این مخزن چقدر زمان می برد؟
بر اساس آخرین گزارش های شرکت ملی نفت ایران، تخلیه این مخزن، ۱۵ ماه زمان خواهد برد.
در باره وضعت کنونی آن بگویید.
پیش بینی میشود بتوان تا پایان امسال، شاهد بهره برداری از تاسیسات این مخزن بود؛ به شرط آن که شرکت ملی نفت ایران نیز در بخش بالادست بتواند چاه های توسعه ای و تاسیسات مربوط به جمع آوری گاز را فراهم کرده باشد، همچنین در نشست مشترک با این شرکت، با به تصویب رسیدن مدل مخزن، عملیات تزریق گاز نیز به شرکت ملی گاز واگذار شد که امید می رود تا پایان سال ۸۷، مرحله نخست احداث ایستگاه تزریق گاز با ظرفیت ۷ میلیون مترمکعب به بهره برداری برسد.
در مورد مخزن تلخه و برطرف کردن مشکل آن با سازمان محیط زیست به چه نتایجی رسیدید؟
مخزن ذخیره گاز طبیعی تلخه سومین مخزنی است که شرکت ملی گاز آن را پیگیری می کند. این مخزن با امکان ذخیره سازی ۲/۵ میلیارد متر مکعب گاز، بزرگ تر از دو مخزن مورداشاره است، اما به دلیل واقع شدن در پارک ملی و مشکل با سازمان حفاظت محیط زیست، در مرحله مطالعاتی متوقف مانده است.
چه اقدام هایی در زمینه حل مشکل انجام شده است؟
تا کنون مکاتبات متعددی با این سازمان در زمینه برطرف شدن موانع اجرایی کار صورت گرفته است و نشست هایی نیز داشته ایم که در آنها، با انتقال دیدگاه های خود به این سازمان در مورد ذخیره سازی و اهمیت اجرای آن در این منطقه با توجه به رعایت موارد زیست محیطی، تا حدود زیادی نظرها در این مورد مثبت شده است و امیدواریم این سازمان هرچه زودتر مجوز لازم را برای انجام مطالعات اکتشافی به شرکت ملی گاز ایران بدهد.
دیگر طرح های ذخیره سازی مثل شوریجه دی و بی در چه وضعیتی قرار دارند؟
مخازن شوریجه بی و دی نیز دیگر طرح هایی هستند که اعتقاد به ذخیره سازی در آنها وجود دارد، اما شرکت ملی نفت ایران نتیجه نهایی مطالعه در مورد این مخازن را که هم اکنون به مرز ۹۵ درصد رسیده است، به زودی اعلام خواهد کرد.
شوریجه بی و دی، مخازن گاز شیرین هستند که به تصفیه نیاز ندارند و بر اساس آخرین گزارش ها، تا کنون۴۰ درصد از یک مخزن و ۷۰ درصد از مخزن دیگر تخلیه شده و همه نشانه ها، آماده بودن این مخازن را برای ذخیره سازی گاز تایید می کنند، اما انجام مطالعات مهندسی در مورد آنها لازم و برای اطمینان از این موضوع ضروری است.
طرح امکان سنجی ذخیره سازی گاز در منطقه ایران مرکزی چیست؟
همان طور که از نام طرح پیداست، در این طرح امکان ذخیره سازی گاز در گستره ای به طول ۱۶۰ کیلومترمربع انجام می شود. این طرح از شمال به قزوین و دشت کویر، ازغرب به قزوین، اراک و خمین، ازجنوب به استان اصفهان و نایین و از شرق نیز به استان یزد و دشت کویر منتهی می شود و انتظار می رود در این محدوده وسیع، چهار تا پنج مخزن جدید برای ذخیره سازی گاز قابل شناسایی باشد.
ورود بخش خصوصی را برای سرعت دادن به مقوله ذخیره سازی گاز در کشور، چطور ارزیابی می کنید؟
ورود بخش خصوصی به مقوله ذخیره سازی گاز به روش های B.O.O و B.0.T موارد دیگری هستند که با دیده گاهی مثبت بررسی شده اند و این مورد به وزارت نفت ارائه شده است و شخص وزیر نیز دستور مثبتی در این زمینه مکتوب کرده اند.
بررسی های حقوقی برای ورود بخش خصوصی به این بخش، در دست انجام است و انتظار می رود با بهره گیری از آنها و با استفاده از شیوه های قراردادی بتوان ذخیره سازی را در کشور توسعه داد.