مهندس فرهاد فرمانی، عضو هیئت مدیره و مدیرعامل شرکت ایریتک در گفتوگو با خبرنگار شانا در باره پیشرفت پروژه آماک افزود: با راهاندازی ایستگاه تقویت فشار مارون ۳ و کوپال، این پروژه به ۹۷ درصد پیشرفت فیزیکی رسید و تنها راهاندازی ایستگاه آبتیمور باقی مانده است.
وی افزود: ۳۶ شیر مورد نیاز برای استفاده در پروژه آب تیمور خریداری شده است که به دلایلی در گمرک ایتالیا باقی مانده و اجازه ترخیص نیافتهاند.
فرمانی با تاکید بر این که منتظر نتیجه مذاکرات دو کشور برای رفع این مشکل هستیم، یادآور شد: در ایتالیا چهار سازمان شامل وزارت دفاع، پلیس، مرکز تجارت خارجی و گمرک آن کشور، کار صادرات کالا به ایران را نظارت و پیگیری میکنند که نامهنگاری با این سازمان ها انجام شده و منتظر نتیجه نهایی و پاسخ آنها هستیم.
وی پیشرفت فیزیکی پروژه آبتیمور راحدود 9/99 درصد عنوان کرد و افزود: اگر این شیرآلات وارد کشور شوند، میتوان واحد آبتیمور را نیز وارد مدار تولید کرد.
فرمانی تصریح کرد: هم اکنون آبتیمور ۴۰ درصد تولید کامل خود را به بهرهبرداری رسانده است، اما بخشی از نقاط وابسته به این شیرآلات، معوق ماندهاند و ایستگاه تقویت فشار فاز ۲ نیز با ۴۷ درصد پیشرفت فیزیکی، به دلیل همین مشکل تکمیل نشده است.
مدیر عامل شرکت ایریتک گفت: با انجام رایزنیها، پیشبینی ما برای راهاندازی پروژه آبتیمور و تکمیل طرح آماک، اواخر مرداد ماه همین سال است.
فرمانی تصریح کرد: ارزش ریالی این شیرآلات شاید کمتر از ۱۰۰ هزار دلار باشد، اما زیانی که از ناحیه نبود این شیرآلات و در نتیجه نیمهکاره ماندن پروژه به کل طرح و در ادامه به کشور وارد میشود، بسیار بیشتر است.
وی همچنین اظهار داشت: بر اساس اعلام کارفرما، این پروژه بدون احتساب گازهای جمعآوری شده از میدان های کوپال و مارون حدود ۱۵۰ میلیون دلار ارزآوری برای کشور دارد و اگر گاز همراه این دو میدان را نیز به آن بیفزاییم، از سوزانده شدن روزانه نزدیک به 8/6 میلیون متر مکعب گاز جلوگیری میشود که معادل ۲۱۰ میلیون دلار درآمد برای کشور حاصل میکند.
مهندس فرمانی تصریح کرد: از این 8/6 میلیون متر مکعب گاز جمعآوری شده در روز، 5/4 میلیون متر مکعب به متان تبدیل و در شبکه داخلی تزریق میشود و بقیه نیز به اتان و در پتروشیمیها به پروپان و بوتان تبدیل خواهد شد.
وی با بیان این که ظرفیت اسمی ایجادشده در این طرح، بسیار بیشتر از ظرفیت در حال بهرهبرداری است، تصریح کرد: به علت محدودیت گاز ورودی به ایستگاه های تقویت فشار، تقریبا ۸۰ درصد ظرفیت وارد مدار میشود که اگر گاز میرسید، رقم ها بسیار متفاوتتر بود.