به گزارش شانا، بر اساس گزارش های معاونت امور برنامه ریزی و نظارت راهبردی بر منابع هیدروکربوری وزارت نفت، در 30 سال گذشته، طرح های پتروشیمی خراسان، پردیس، کرمانشاه، توسعه شیراز و رازی به منظور تولید اوره و آمونیاک در کشور ساخته شده است.
همچنین پتروشیمی خارگ، پتروشیمی فنآوران، پتروشیمی زاگرس و یک واحد مختص تولید متانول در پتروشیمی بندرامام از دیگر طرح های ساخته شده در 30 سال گذشته است.
ساخت پتروشیمیهای تبریز، بندرامام، اراک، امیرکبیر، مارون، لاله، NPC – آلیانس، آریاساسول و جم برای تولید محصولات پلیمری چون اتیلن، انواع پلیاتیلنها، پلیپروپیلن و اتیلن گلایکولها نیز دستاوردهای دیگر صنعت پتروشیمی پس از انقلاب است.
همچنین به منظور تولید آروماتیکها، مجتمعهای بوعلیسینا و نوری و برای تولید دیگر محصولات شیمیایی چون اپوکسی رزین مایع و جامد، پلیکربنات، بنزن، تولوئن، ارتوزایلین، پارازایلین، مخلوط زایلینها پتروشیمی خوزستان و اصفهان در 30 سال گذشته ساخته شده است.
دو مجتمع فجر و مبین نیز در دوره یادشده، برای تامین سرویسهای جانبی چون آب، بخار، هوا و تصفیه پساب در منطقههای ماهشهر و عسلویه ساخته شده است تا سرویسهای جانبی پتروشیمیها یکدست، پایدار و مطمئن تامین شود.
فاز اول ایزوسیاناتهای پتروشیمی کارون، PTA\PET اول و دوم پتروشیمی شهید تندگویان، استحصال اتان پتروشیمی پارس، LAB اول پتروشیمی بیستون، دوده صنعتی اهواز و کریستال ملامین، سولفات آمونیوم ارومیه نیز، از دیگر طرحهای منحصر به فردی هستند که پس از انقلاب در کشور به بهرهبرداری رسیدهاند.
با بهرهبرداری از این طرحهاست که عملکرد صادرات محصولات پتروشیمی تا پایان سال گذشته به 12 میلیون و 254 هزار تن و ارزش آن، 7 میلیون و 843 هزار و 300 دلار رسیده، حال آن که عملکرد صادرات محصولات پتروشیمی در پایان سال 57 تنها 600 هزار تن و ارزش آن 64 میلیون دلار بوده است.
به این ترتیب هر یک از این طرحها به عنوان جزء کوچکی از خانواده بزرگ پتروشیمی در ارتقای جایگاه این صنعت در سطح جهان و خاورمیانه ایفای نقش میکنند، طرحهایی که برخی از آنها چون جم و نوری در جهان بی نظیر هستند.