۱۴:۲۷ (دوشنبه ۱۸ مرداد ۱۳۸۹) اخبار مرتبط » ایران بزرگ ترین پرداخت کننده یارانه انرژی در جهان است » حذف یارانه های سوخت ضرورتی اجتناب ناپذیر نسخه چاپی

شانا _ گروه مقاله: اجتناب ناپذیر بودن حذف یارانه های انرژی، سبب شده است اقتصادهای بزرگ آسیا، خود را برای دشواری های این مسیر آماده کنند.

به نوشته پایگاه خبری آرگوس، شتاب کشورهای آسیایی در بالا بردن قیمت های مصوب انرژی، نشان دهنده توجه آنها به مسئله مهم حذف یارانه های نهادینه شده سوخت های فسیلی است.

با این حال، بهای ناچیز برق و آلودگی های گازهای گلخانه ای ناشی از مصرف سوخت برای تولید برق، همچنان یکی از دشواری هایی است که دولت های آسیایی باید با آن دست و پنجه نرم کنند.

قانون گذاران کشورهای آسیایی، در سال های گذشته برای مبارزه با فقر و شتاب بخشی به رشد اقتصادی، با استفاده از یارانه های انرژی، قیمت ها را کاهش داده و مصرف انرژی را تشویق کرده اند.

تعیین سقف بهای سوخت های فسیلی، سبب تضعیف تولید کنندگان انرژی می شود. به عنوان مثال، میزان تولید گاز شرکت های دولتی هند، سال هاست که ثابت باقی مانده است.

هند، برای مقابله با این وضعیت، تصمیم سرنوشت سازی گرفت و از ماه ژوئن سال جاری میلادی، قیمت های بنزین را آزاد کرد و وعده داده که قیمت های گازوئیل را نیز به زودی آزاد می کند.

هند حتی قیمت نفت سفید را که از سال 2002 میلادی تا کنون تغییر نکرده بود، افزایش داد. پیش از آن نیز، در ماه مه سال جاری میلادی، قیمت گاز افزایش یافته بود.

چین نیز، از ابتدای ماه ژوئن سال جاری میلادی، برای اولین بار از سال 2008 میلادی تا کنون، قیمت گاز را افزایش داد.

با توجه به فشارهای تورمی و نگرانی درباره ثبات اقتصاد جهانی، افزایش قیمت های سوخت، تصمیمی شجاعانه است.

چین نیز، نگران است که افزایش قیمت برای مصرف کنندگان، سبب افزایش ناآرامی های اجتماعی شود.

در اقتصادهای عمده آسیا، همچون هند، چین و اندونزی، دولت ها همچنان به پرداخت یارانه برای برق تولید شده از سوخت های فسیلی، ادامه می دهند.

در این کشورها، دولت ها ترجیح می دهند هزینه تولید کنندگان را مستقیم پرداخت کنند، زیرا توزیع یارانه بین مصرف کنندگان، دشوارتر است و تا زمانی که قیمت برق کم باشد، رقابت تولید کنندگان سبب می شود که آمار اشتغال بالا بماند.

اما سقف قیمت برق، ضررهایی نیز دارد. برای نمونه، در اندونزی، تعیین سقف قیمت برق سبب توقف سرمایه گذاری در افزایش ظرفیت تولید برق شده است.

در چین نیز، سقف قیمت برق، سبب کاهش حاشیه کارآمدی و ایجاد اختلال های گسترده تر اقتصادی شده است که برای نمونه، می توان به تشویق به صادرات آلومینیوم در زمان اشباع بازارهای بین المللی از این کالا اشاره کرد.

اندونزی، از ابتدای ماه ژوئیه سال جاری میلادی، سقف قیمت برق را افزایش داد، اما همچنان یارانه این محصول، بسیار زیاد است.

هند، در حال بررسی تعیین سقف برای قیمت های تک فروشی است و چنین تصمیمی، انگیزه افزایش تولید نیروگاه ها را از بین خواهد برد و سبب می شود نیازهای روز افزون این کشور به برق، برآورده نشود.

از سوی دیگر، برق ارزان، سبب شتاب بخشی به تولید آلودگی گاز کربنیک می شود.

در عربستان سعودی، پایین بودن قیمت گاز سبب می شود استخراج این محصول، صرفه اقتصادی نداشته باشد.

نیروگاه برق اس.یی.سی در این کشور، به جای استفاده از گاز، مقدار زیادی نفت خام مصرف می کند.

اگر عربستان به جای مصرف نفت خام، از منابع فراوان گاز خود استفاده کند، میزان آلودگی گاز کربنیک ناشی از تولید برق، 12 درصد کاهش خواهد یافت.

طبق اعلام سازمان توسعه و همکاری های اقتصادی (او.یی.سی.دی)، در صورت حذف یارانه های سوخت در جهان، تا سال 2050 میزان تولید آلودگی گاز کربنیک 10 درصد کاهش می یابد.

کشورهای عضو گروه جی.20 در نشست ماه ژوئن سال جاری میلادی در کانادا، دوباره بر پایبندی خود به حذف یارانه های «بیهوده» و «ناکارآمد» سوخت های فسیلی، تأکید کردند، اما به نظر می رسد این کار، یک فرایند طولانی و آهسته باشد.

طبق اعلام آژانس بین المللی انرژی، یارانه های انرژی جهانی در سال 2008 بالغ بر 557 میلیارد دلار بود که نسبت به سال 2007، 215 میلیارد دلار افزایش داشت.

مرکز گلوبال سابسایدیز اینیشتیو وابسته به مؤسسه بین المللی توسعه پایدار مستقر در کانادا، هشدار داده که بخش زیادی از یارانه های انرژی، در غالب یارانه های پنهان و ضمنی، همچون معافیت های مالیاتی و وام های کم بهره، پرداخت شده است که حذف آنها را دشوارتر می کند.