سید حسن قاسم زاده در گفت و گو با خبرنگار شانا اظهار داشت: طرح پالایشگاه شهریار از جمله طرح‌های مصوب شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی ایران در مهر 85 است که پس از ابلاغ، اقدام های اولیه آن آغاز شد، ولی طرح بررسی احتمال انتقال آن از تبریز به زنجان موجب شد تا بررسی‌های مجددی در این باره صورت گیرد.

وی ادامه داد: به دلایل مختلف از جمله میزان مصرف فرآورده در منطقه آذربایجان، همچنین نیاز به ارتقا بخشیدن به محصولات پالایشگاه موجود تبریز، انتقال طرح به زنجان، توجیه اقتصادی نداشت و فعالیت‌های مربوط ادامه یافت.

قاسم زاده با بیان این که در نهایت فعالیت‌های مرتبط با طراحی بنیادی از مرداد 1386 آغاز شد، یادآوری کرد: بر اساس قراردادی که در آبان ماه 1386 منعقد شد، اجرای طرح به مشارکت نارگان و کی.بی.سی از کشور انگلستان واگذار شد.

مجری طرح پالایشگاه شهریار ظرفیت اولیه این طرح را معادل ظرفیت پالایشگاه فعلی و به میزان 110 هزار بشکه در روز خواند و تصریح کرد: پس از بررسی لازم تصمیم گرفته شد ظرفیت پالایشگاه شهریار به 150 هزار بشکه در روز افزایش یابد.

وی هدف از احداث پالایشگاه شهریار را افزایش فرآورده و بهبود بخشیدن به کیفیت محصولات پالایشگاه موجود اعلام کرد و اظهار داشت: اگر برنامه‌ای برای احداث پالایشگاه شهریار در دستور کار نبود، احداث واحدهایی که کیفیت محصولات پالایشگاه موجود را ارتقا بدهد، اجتناب ناپذیر بود.

قاسم زاده یادآوری کرد: کاهش مقدار گوگرد موجود در نفت گاز تولیدی و تطابق آن با شرایط استاندارد (EURO-V) و احداث واحد اف.سی.سی از مشخصه‌های بارز این طرح است.

وی میزان سرمایه گذاری اولیه طرح را 2 میلیارد یورو اعلام و تصریح کرد: تا کنون طراحی بنیادی طرح 20 درصد و کل طرح از پیشرفت فیزیکی 4 درصد برخوردار است.

مجری طرح پالایشگاه شهریار اضافه کرد: الگوی پالایشی و طراحی مقدماتی طرح بر اساس ظرفیت 150 هزار بشکه در روز انجام و قراردادهای لازم با شرکت‌های دارنده دانش فنی منعقد شده است.