خبر اول: افتخارآفرینی در دریا
دیشب، این خبر موجی از غرور در دلمان ایجاد کرد. کارکنان صنایع نفت و گاز در قلب خلیجفارس، در برداشت از بزرگترین میدان گازی مشترک جهان رکوردی تاریخی ثبت کردند: ۷۲۷ میلیون مترمکعب در یک روز. این عدد تنها یک رقم ساده نیست؛ داستان ایستادگی و تلاشی خستگیناپذیر است. داستان تلاش کارگرانی در قلب خلیج فارس برای گرم کردن خانه ایرانیان. این دستاورد سند زنده اقتدار ملی و دست توانمند مهندسان این آب و خاک است.
خبر دوم: واقعیتی در خشکی
اما در کمال شگفتی، ساعاتی بعد، عددی دیگر خودنمایی کرد: مصرف گاز در بخش خانگی، تجاری و صنایع جزء کشور در روز یکم بهمن، به ۷۲۶ میلیون مترمکعب رسید؛ عددی شگفتانگیز. دو عدد، کنار هم: ۷۲۷ برداشت از پارس جنوبی، ۷۲۶ مصرف در بخش خانگی، تجاری و صنایع جزء. این همترازی حیرتانگیز، حقیقتی را بیپرده و شفاف روایت میکند: ما امروز در مرز باریکی از تعادل بین «برداشت حداکثری» و «مصرف حداکثری» حرکت میکنیم.
گویی تمام دسترنج یک روز کار عظیم در پارس جنوبی، در کورههای گرمایشی یک روز زمستانی میسوزد. خط قرمز، جایی در قلب خانههای ما است، درست در این نقطه است که تأکید قاطع محسن پاکنژاد، وزیر نفت، معنادار میشود: «اولویت ما در گازرسانی، تأمین کامل بخش خانگی، تجاری و صنایع جزء و خط قرمز ما، تأمین گاز این بخش است.»
وزیر نفت اما درخواست میکند: «هموطنان عزیز با بهینه مصرف کردن گاز، ما را همراهی کنند.» این فراخوان، نه یک دستور، بلکه دعوت به همکاری و مشارکت اجتماعی است. دولت میگوید من پای تعهدم ایستادهام، حالا بیایید با هم، از این سرمایه ملی به بهترین شکل پاسداری کنیم.
پاکنژاد البته یک سوءتفاهم رایج را هم تصحیح میکند: «منظور از مصرف بهینه، کممصرف کردن نیست، بلکه استفاده درست و منطقی است.» این کلید اصلی فهم مشارکت ما است. قرار نیست در سرما لرزید و رنج کشید.
قرار است «خردمندانه» مصرف کنیم. مصرف خردمندانه یعنی، تنظیم دمای رفاه حدود ۲۰ درجه سانتیگراد، تنظیم دمای پکیج بین ۵۰ تا ۶۰ درجه سانتیگراد، استفاده نکردن از وسایل گرمایشی در مکانهای خالی از سکنه، استفاده از پوشش مناسب فصل، متمرکز کردن زندگی در زمستان، بستن درزهای پنجرهها و درها با سادهترین وسایل، کاهش مصرف در ساعات اوج (غروب و نیمهشب) و ... است.
اینک، آزمون همبستگی ملی است وقتی مصرف گاز بالا میرود. پیامدش کاهش تولید یا تعطیلی موقت واحدهای صنعتی کوچک و متوسط که مولد اشتغال هزاران خانواده هستند، ایجاد مشکل برای نیروگاهها برای تولید برق پایدار و کند شدن چرخه تولید و اقتصاد ملی است.
پس تکلیف چیست؟ ما امروز در یک جبهه مشترک قرار داریم: در یک سو، دولت و صنعت نفت و کارکنانش که با تمام قوا در حال حداکثرسازی تولید و حفاظت از سهم خانگی هستند. در سوی دیگر، ما مردم، که با رعایت الگوی مصرف هوشمند، میتوانیم پشت جبهه تولید را تقویت کنیم.
بیایید این زمستان را به فصل همدلی و خرد جمعی تبدیل کنیم. بیایید نشان دهیم همانگونه که مهندسان ما در دل دریا رکورد میشکنند، ما هم در خانههایمان، رکورد «مسئولیتپذیری اجتماعی» و «مشارکت آگاهانه» را بشکنیم.
نظر شما