مسجد سلیمان که شهری در بستهترین نقطه خوزستان بود، یکباره شهره آفاق شد و آوازه برکتش در جهان پیچید. برکتی که چهرهای قیرگون داشت اما روشناییهایی نیز در پی داشت.
سالها و سالها گذشت واین دستاورد صنعتی تنها در خطه جنوبی کشور همچنان به ثبت بود.
نقطه مقابل این خطه در جغرافیای ایران، یعنی شمال کشور، بیبهره از این رویداد و اتفاق مشابه، تنها آرزویی را در سینه میپروراند که روزی بتواند توازن صنعت نفت را به مثابه جنوب کشور در شمال نیز ایجاد کند.
برای تحقق این آرزو به گواه تاریخ تلاشهای بسیاری صورت گرفت. مطالعات اکتشافی در نقاط مختلف شمال کشور، انجام عملیات حفاریهای پراکنده در پی داشت. اما هرچه بر این تلاشها افزوده میشد، بر آمار نتایج عملیاتی ناامیدکننده نیز افزوده میشد.
چاههای میثم، مقداد و خزر نیز نتوانستند آغازی باشند بر تاریخ کشف منابع هیدروکربنی در دریای خزر، اما کاروان کاوشها و امیدهای صنعت مردان نفت کشور هیچگاه از حرکت باز نایستاد.
با تاًسیس شرکت نفت خزر و با انجام و تهیه و تامین حجم گستردهای از اطلاعات اکتشافی و ساخت سکوی 14000 تنی امیرکبیر، این بار عملیات اکتشافی در فراسوی ساحل و در عمق دریای سرکش خزر و در آمیزهای از سماجت و صبوری دنبال میشود.
شبها و روزهای متعددی، از پی هم آمدند و چرخش مته حفاری را در عمیقترین نقطه خزر شاهد بودند. پس از تلاشی دو ساله رفته رفته بویی، شامهها را خبر از رخدادی بزرگ داد. سینه خزر شکافته میشد و رازهای درون آن به مرحله روایت وآشکار شدن نزدیکتر.
فضایی آمیخته به یاس و امید، در جریان بود. جمعی نومید از دستیابی به منابع و عدهای متوکل و امیدوار بروز هر نتیجهای دور از انتظار نبود. دستیابی به منابع یا بینتیجه بودن عملیات اکتشافی. صدای توسل از سجادهها شنیده میشد و در ترکیب غرش مته حفاری، آوایی پر امید را منتشر میکرد.
بهار سال 91 با ماه اردیبهشت خود در گذر از پیچ زمان بود. روز بیستم فرا رسید و راوی خوش طبع دلها، دراین اندیشه بود آیا تاریخ و تقویم این روز، نشانی از نمره بیست برای تلاش صنعت مردان کشورمان خواهد بود؟
آیا روز بیستم اردیبهشت، نمره قبولی کارنامه این کاروان سخت کوش خواهد بود؟ عقربههای ساعت در دل تاریخ با هر ضربهای به سوی لحظه تحقق یک رویداد تاریخی پیش میرود.
عقربه ساعت از ساعت 20 وزمان شرعی اذان مغرب عبور میکند. تو گویی برکتی میگیرد و بسوی ساعت 21 در حرکت است. عملیات با دقت و حساسیت ویژهای رصد میشود وآخرین مقاومتهای سینه خزر حکایت از اتفاقی بزرگ دارد.
دقایقی به ساعت 21 نمانده است. مردان عملیاتی با شوقی وافر انتظار قاصد خوش خبر چاه سردار جنگل را میکشند تا که برآید و پرده از راز چاه بردارد و ساعت 21 فرا میرسد در حالیکه فوران نفت سیاه، از لوله مشعل چاه، فروغ و روشنایی را بر بستر پهناور خزر هدیه میکند. صدای شوق و شکر از تمامی نقاط سکو شنیده میشود. نفت بیرون میجهد و مشعل فروزان آن خستگی را از تن مردان خزر میزداید.
و چنین شد تا کاروان صنعت نفت ایران با گذر از پنجم خرداد سال 1287 هجری شمسی در چاه شماره 1 مسجد سلیمان به روز بیستم اردیبهشت ماه سال 1391 در دریای خزر و شمال پیوند میخورد و فضل الهی و تلاش مردان این راه در هم گره میخورد و این دستاورد بزرگ را باعث میشود.
کتاب پر افتخار صنعت نفت ورق میخورد و صفحه زرینی گشوده میشود واینک ذهن تاریخ در تلاش است تا قلم الماس این روز و ساعت و تاریخ را بر جبین خود حک کند. ساعت و روز خوش یمنی که بیشک روزگاران پر برکتش را برای مردم و اقتصاد ما به ارمغان خواهد آورد.
ارمغانهایی که انصاف حکم بر آن دارد که نام و یاد و خاطر خالقان این حماسه صنعتی را فراموش نکنیم و ما نیز به ذهن خود بسپاریم و بر آیندگان بخوانیم.
علی اصولی - مدیرعامل شرکت نفت خزر
نظر شما