به گزارش خبرنگار شانا در مناطق نفتخیز جنوب، ترشوندگی یکی از مهمترین پارامترهای موثر بر ویژگی های پترو فیزیکی سنگ‌های مخازن نفتی است.

در متون مهندسی نفت روش‌های گوناگونی برای ارزیابی کمی ترشوندگی سنگ‌های مخزنی مطرح و استفاده می شود که از پرکاربردترین آنها می‌توان به شاخص‌های آموت و USBM اشاره کرد.

با وجود این که روش‌های آموت و USBM  از روش‌های بسیار پرکاربرد در زمینه ارزیابی ترشوندگی سنگ‌های مخزنی هستند اما هیچکدام دارای یک پایه و اساس مشخص و تعریف شده فیزیکی و ریاضی نبوده و ماهیتی تجربی دارند.

همین کاستی سبب می شود تا این دو روش دارای برخی محدودیتها در ارزیابی ترشوندگی سنگهای مخزنی باشند.

در این زمینه به تازگی روشی جدید که در نوع خود نخستین روش دارای پایه و اساس پذیرفته شده فیزیکی و ریاضی است، مطرح شده که استفاده از آن از لحاظ اطلاعاتی و عملیاتی آسان تر از سایر روشهای موجود بوده و دارای دقت بسیار خوبی در ارزیابی ترشوندگی سیستمهای مختلف است.

این روش جدید که برای ارزیابی ترشوندگی سنگها تنها از دو آزمایش آشام خودبخودی (spontaneous imbibition) استفاده می‌کند، توسط ابوذر میرزائی پیامن (اداره مهندسی نفت/مدیریت فنی شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب) طرح و به تازگی انتشار یافته است.