به گزارش خبرنگار شانا، کارنامه دولت چهاردهم در بخش گاز با ثبت رکوردهای جدید تولید همراه بوده است که نقطه شروع آن با زمستان ۱۴۰۳ آغاز شد و در زمستان ۱۴۰۴ رکوردهای بالاتری را تجربه کرد. تولید روزانه گاز کشور در حالی در زمستان ۱۴۰۳ به یک‌میلیارد و ۱۰۵ میلیون مترمکعب رسید که زمستان ۱۴۰۴ با عبور از این رکورد، برای نخستین بار به یک‌میلیارد و ۱۱۷ میلیون مترمکعب در روز افزایش یافت.

رکورد یک‌میلیارد و ۱۱۷ میلیون مترمکعبی تولید روزانه گاز در زمستان ۱۴۰۴، ۱۲ میلیون مترمکعب در روز بیشتر از رکورد سال ۱۴۰۳ بود و بالاترین میزان تولید روزانه گاز کشور در این دوره به شمار می‌رود. افزون‌برآن، میانگین تولید گاز کشور از ابتدای فعالیت دولت چهاردهم تا پایان سال ۱۴۰۴ حدود ۴۱ میلیون مترمکعب در روز افزایش یافت.

ثبت این رکوردها حاصل‌جمع اقدام‌های عملیاتی و فنی برای افزایش ظرفیت تولید و استفاده حداکثری از توان موجود در بخش‌های مختلف صنعت نفت و گاز است که به‌موازات توسعه و تکمیل طرح‌های تولیدی، با اجرای برنامه‌های نگهداشت و افزایش تولید از میدان‌های گازی دنبال شده است.

مرور این اعداد و ارقام در چهارچوب زمانی از آغازبه‌کار دولت چهاردهم، تصویری روشن از وضعیت گاز کشور و ضرورت افزایش ظرفیت تولید ارائه می‌دهد که بر لزوم آن در برنامه محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت، در آغاز فعالیت دولت نیز تأکید شده بود.

در این برنامه با اشاره به میانگین تولید گاز غنی کشور از مجموع میدان‌های فعال در خشکی و دریا به مقدار حدود ۱۰۰۰ میلیون مترمکعب، تأکید شده بود که این مقدار تکافوی نیاز بخش خانگی، تجاری، صنایع، نیروگاه‌ها، پتروشیمی‌ها و تزریق گاز به میدان‌های نفتی را نمی‌دهد؛ به‌نحوی که در ماه‌های اوج مصرف، با میانگین کسری حدود ۲۵۰ میلیون مترمکعب در روز روبه‌رو خواهیم بود.

وی در این برنامه یادآور شده بود که در صورت ادامه روند کنونی، شکاف میان توان تولید و مصارف مورد نیاز بیش از این افزایش پیدا خواهد کرد؛ زیرا افزون‌بر رشد مصارف بخش‌های مختلف، به‌ویژه بخش‌های خانگی و صنایع، با افت توان تولید میدان‌های گازی نیز روبه‌رو خواهیم بود.

وزارت نفت دولت چهاردهم با این ارزیابی دقیق و کارشناسی‌شده، اهمیت رفع ناترازی تولید و مصرف را مدنظر قرار داد و بر مدیریت آن با اقدام‌های کوتاه‌مدت و بلندمدت تأکید کرد. بر همین اساس، شرکت ملی نفت ایران مأموریت یافت برنامه‌ها و اقدام‌های کوتاه‌مدت در مقطع یک‌ساله را اجرایی کند که اجرای مستمر پروژه‌های نگهداشت میدان‌های گازی، ازجمله حفاری‌های تعمیری و دیگر اقدام‌های عملیاتی، بخشی از آن بود.

از جمله این اقدام‌ها می‌توان به افزایش تولید از میدان مشترک پارس جنوبی اشاره کرد که بخش قابل توجهی از ظرفیت تازه‌ایجادشده نیز از محل توسعه چاه‌ها در همین میدان به دست آمد. ازجمله می‌توان به  فاز ۱۱ پارس جنوبی اشاره کرد که هفت چاه جدید با مجموع تولید ۱۵ میلیون مترمکعب در روز وارد چرخه شد. در فاز ۱۳ نیز هفت چاه جدید با مجموع تولید ۱۰ میلیون و ۵۰۰ هزار مترمکعب و در فاز ۱۴ دو چاه جدید با مجموع تولید ۳ میلیون مترمکعب در روز تولیدی شدند.

همچنین چهار چاه درون‌میدانی جدید در سکوهای ۱ و ۲، A۱۹ و B۱۹ پارس جنوبی با مجموع تولید ۶ میلیون مترمکعب در روز به چرخه تولید آمدند و یک چاه جدید در سکوی C۱۳ نیز یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار مترمکعب در روز به ظرفیت تولید افزود. افزون‌بر رشد تولید گاز از میدان مشترک پارس جنوبی، بخش دیگری از ظرفیت ایجادشده از دیگر میدان‌ها و ظرفیت‌ها، ازجمله دی، آغار، مزدوران، دالان و تنگ‌بیجار، توس و خارتنگ و... تأمین شد.

بااین‌حال، مسیر افزایش تولید گاز در دولت چهاردهم به‌آسانی طی نشد. صنعت گاز در این دوره، هم‌زمان با تداوم تحریم‌ها و ناترازی گاز، با شرایط دشوار ناشی از حمله به تأسیسات گازی و پالایشگاه‌های پارس جنوبی نیز روبه‌رو شد و بازسازی تأسیسات آسیب‌دیده در کنار استمرار تولید، در اولویت قرار گرفت. با وجود این شرایط، تولید و تحویل مستمر گاز به شبکه سراسری متوقف نشد و صنعت گاز توانست در کنار افزایش ظرفیت تولید، استمرار تأمین گاز کشور را نیز حفظ کند.