به گزارش شانا، یکی از مهمترین عوامل زیربنایی برای توسعه هر کشور، شبکه کارا و مناسب حمل و نقل بوده که یکی از گستردهترین این شبکههای حمل و نقل در ایران، شبکه توزیع فرآوردههای نفتی است.
فرآودههای نفتی از جمله بنزین، نفت سفید، نفت گاز، نفت کوره و روغن به وسیله خطوط لوله، نفتکش، کشتی، و راه آهن به سراسر کشور ارسال میشود که یکی از مهمترین این فرآوردها، بنزین بوده که با توجه به مصرف بالای این سوخت، حمل و نقل آن از اهمیت ویژهای برخوردار است.
از این رو با توجه به این که مبادی عرضه بنزین از 9 پالایشگاه آبادان، اراک، اصفهان، بندرعباس، تبریز، تهران، شیراز، کرمانشاه، لاوان و چهار بندر ماهشهر، بندرعباس، نوشهر و اسکله نکا انجام میشود، بررسی شبکه توزیع بنزین از پالایشگاهها و بنادر ورودی به مراکز مصرف به طور یک مدل حمل و نقل مرکب یک کالایی با هدف حداقل کردن هزینه حمل، یکی از الویتهای پژوهشگران این حوزه است.
نتایج بررسی حاکی از آن بوده که بیشترین هزینه حمل و نقل مربوط به حمل با خط لوله است. اما با توجه به این که میزان حجم بنزین حمل شده با خطوط لوله بیش از دوبرابر حجم حمل شده با تانکر و بیش از 21 برابر حجم حمل شده با کشتی است و همچنین مسافت حمل با خطوط لوله بیش از دوبرابر مسافت متوسط حمل با تانکر و بیش از مسافت متوسط حمل با کشتی است، بنابراین میتوان با در نظر گرفتن حجم بالای بنزین حمل شده و متوسط مسافت طی شده با خطوط لوله، این روش حمل بنزین را به نسبت دیگر روشهای حمل، در الویت دانست.
الویت استفاده از خطوط لوله در حمل بنزین با هدف کاهش هزینههای حمل و نقل، در مقایسه با نتایج مدل بهینه پژوهش هم تائید شده است.
نظر شما