انعقاد قرارداد 100 میلیارد دلاری صادرات LNG به چین طی 25 سال آینده برای کشوری نظیر ما که بر روی ذخایر عظیم گازی قرار گرفته و دومین کشور دارنده ذخایر گازی جهان محسوب می شود، اتفاقی فرخنده است. براساس توافقنامه فعلی، ایران سالانه 10 میلیون تن LNG به چین صادر می کند که تا 15 یا 20 میلیون تن در سال نیز قابل افزایش است. برنامه های گسترده برای توسعه میدان گازی پارس جنوبی و تولید LNG از فازهای مختلف این میدان ضرورت انعقاد این قرارداد را بر همگان آشکار می کند. بازار صادرات LNG امروزه به یکی از پررقابت ترین بازارهای موجود مبدل شده است. در این بازار رقابت شدیدی که میان کشورهای صاحب منابع گاز از جمله ایران و کشورهای حاشیه خلیج فارس به ویژه قطر وجود دارد و تلاش مضاعفی که میان این کشورها برای یافتن مشتریان مناسب و بازارهای هدف هست، اقدام اخیر وزارت نفت مهم تر جلوه می کند. با افزایش میزان قرارداد مذکور به 20 میلیون تن LNG رقم کل قرارداد به 150 تا 200 میلیارد دلار نیز قابل افزایش است، رقمی که علاوه بر کم سابقه بودن در نوع خود از سودمندترین قراردادهای صنعت نفت کشور ماست. برنامه های وسیع ایران برای ورود به بازار LNG و تشکیل اولین شرکت مشترک بازاریابی و توسعه واحدهای LNG با مشارکت توتال، پتروناس و همچنین مذاکرات انجام شده با شرکت های شل، رپسول، و BG و از سویی رشد پنج برابری تقاضای LNG در دهه آینده نسبت به میزان کنونی نشانگر اهمیت پیگیری در به ثمر رساندن قراردادهای صادرات LNG است. قراردادهایی که به دلیل طولانی مدت بودن، سهم عمده ای در برقراری صلح و ارتباطات مثبت و فراگیر کشورها در سایر بخش های اقتصادی، سیاسی و ... می تواند داشته باشد. درحال حاضر ایران برای تولید 32 میلیون تن LNG از فازهای 11، 12 و 13 میدان گازی پارس جنوبی، چهار پروژه تعریف شده دارد که پروژه NIOC LNG در حال مطالعات قراردادی با رپسول اسپانیا برای به تولید رساندن آن در سال 2008 میلادی است. به ثمر رسیدن به موقع این پروژه ها یک بعد قضیه و یافتن بازار مناسب برای صادرات این محصول بعد دیگری است که از هم اکنون باید مورد توجه قرار گیرد. در حالی که باید توجه داشته باشیم انعقاد این قرارداد بلندمدت لزوم اجرای پروژه های LNG را با سرعت عمل و مطابق برنامه ریزی های انجام شده بیشتر می کند. براساس برنامه ای که وزارت نفت از پیش برای واگذاری میادین نفتی کشور به ازای خرید LNG توسط کشور طرف قرارداد تدوین کرده بود و به دنبال قرارداد خرید LNG ایران از سوی چین، توسعه میدان نفتی یادآوران نیز به این کشور واگذار می شود. مطابق یادداشت تفاهم توسعه حوزه نفتی یادآوران که به «سینوپک» چین سپرده شده است، در ازای فروش 250 میلیون تن گاز طبیعی مایع طی 30 سال آتی، روزانه 150 هزار بشکه از این میدان نفتی به چینی ها تعلق خواهد یافت. میدان نفتی یادآوران که پس از تکمیل مطالعات اکتشافی میادین کوشک و حسینیه به عنوان یک میدان نفتی مستقل با ذخیره نفت در جای 17 میلیارد بشکه اعلام شده، قابلیت تولید سه میلیارد بشکه نفت را دارد و با امکان تولید روزانه 300 تا 400 هزار بشکه نفت یکی از بهترین میادین نفتی جهان محسوب می شود. از دیگر سو سرمایه گذاری مشترک 5/1 میلیارد دلاری دو کشور به منظور ساخت پالایشگاه میعانات گازی در بندرعباس با هدف تولید 56 درصد بنزین و با ظرفیت تولید روزانه 300 تا 350 هزار بشکه یکی دیگر از دستاوردهای سفر وزیر نفت به چین است که بنزین استحصالی آن توسط ایران برداشت و سایر فرآورده های آن به چین صادر خواهد شد و پالایشگاه پس از 25 سال به صورت کامل به مالکیت ایران درخواهد آمد. به هر ترتیب با سفر وزیر نفت به کشور چین و کاسته شدن از دغدغه بازاریابی برای صادرات LNG تولیدی پارس جنوبی در آینده می بایست مصمم تر از پیش و به دور از بی برنامگی های احتمالی به تولید به هنگام محصولاتمان بیندیشیم. منبع: اقتصاد پویا، دوشنبه 11 آبان 1383