مهندس محمد باقر سلیمانی در گفت و گو با خبرنگار شانا افزود: مقدار گوگرد موجود در نفت میدان سروش در حد استانداردهای جهانی و هیدروژن سولفور نفت آن نیز در حد صفر است.

وی تولید نفت خام از میدان سروش را حدود 96 هزار بشکه در روز اعلام و تصریح کرد: نفت این میدان از طریق پایانه شناور سورنا به صورت مستقیم و غیر مستقیم به فروش می رسد.

مدیر امور تولید شرکت نفت فلات قاره ایران تصریح کرد: انجام فعالیت مطالعاتی تزریق گاز به میدان سروش با هدف حفظ و افزایش ضریب بازیافت نفت خام این میدان انجام می شود.

بر پایه این گزارش در سال های گذشته شرکت پیمانکار خارجی توسعه میدان های سروش و نوروز نتوانست مقدار نمک میدان های سروش و نوروز را از 80 پی.تی.بی پایین تر بیاورد، اما متخصصان ایرانی صنعت نفت توانستند نمک مخلوط در نفت خام این میدان ها را به پایین تر از 30 پی.تی.بی برسانند.

میدان نفتی سروش با وسعت تقریبی 260 کیلومتر مربع، در فاصله 82 کیلومتری جنوب غربی جزیره خارگ و میدان نفتی نوروز با وسعت 300 کیلومتر مربع، در فاصله 93 کیلومتری شمال غربی جزیره خارک واقع شده است.

میدان سروش در سال 1341 و میدان نوروز در سال 1346 کشف شده است. تولید نفت میدان سروش پیش از جنگ تحمیلی عراق با ایران روزانه  14 هزار و تولید میدان نوروز 5 هزار بشکه نفت خام در روز بود، پس از پایان یافتن جنگ تحمیلی، تولید میدان سروش به طور کلی قطع و تولید از میدان نوروز با روزانه 5 هزار بشکه آغاز شد.

میدان سروش به شکل بیضی طاقدیسی است که گوشه های شرقی و غربی آن دارای شیب تند و متوسط شعاع آن حدود 8 کیلومتر و جنس مخزن از نوع سنگ پایه شنی (Sand Stone) است. نفت میدان سروش دارای API بین 21-11 و ویسکوزیته (گرانروی) مختلف تا 600CP است. نفت قابل استحصال این میدان حدود 585 میلیون بشکه و با توجه به میزان نفت درجای مخزن که حدود 9898 میلیون بشکه است، ضریب بازیافت برای یک دوره 25 ساله به میزان تقریبی 6 درصد است. 

طرح توسعه میدان های نفتی سروش و نوروز با هدف افزایش تولید آن تا 200 هزار بشکه در روز به وسیله شرکت شل به صورت بیع متقابل اجرا و در مرداد 1384 به بهره برداری رسمی رسید.