ارتش تا بن دندان مسلح عراق به فرماندهی صدام حسین، در ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹ که به مدد دشمنان منطقه ای، به تمام ادوات جنگی تجهیز شده بود، با گستاخی تمام حمله به کشورمان را آغاز کرد.

ارتش بعث در سوم آبانماه ۱۳۵۹ پس از ۳۴ روز، در نهایت، مقاومت مردمی را کنار زد و با تاکتیکهای هدایت شده از سوی مستشاران نظامی، خرمشهر را به اشغال خود در آورد.

دشمن بعثی سرخوش از این پیروزی در هشتم آبانماه ۵۹، آبادان را نیز به محاصره کامل خود در آورد. اما با هشدار بموقع امام خمینی (ره) با مقاومتی وصف ناپذیر از سوی رزمندگان اسلام روبرو شد؛ لیکن به فاصله پنج روز پس از اشغال خرمشهر، نیروهای اسلام با ساختن سد مقاومت در حاشیه رودخانه بهمنشیر مانع از تصرف آبادان از سوی دشمن شدند.

در همین اثنا، شهید محمدجواد تندگویان، وزیر وقت نفت کشورمان و همراهانش در جاده اهواز – آبادان به دست متجاوزان عراقی اسیر و به دلیل شکنجه های ددمنشانه رژیم بعث به درجه رفیع شهادت نایل شد.

صدام، سرخوش از این پیروزیها، با فتح خرمشهر، جنگ را تمام شده تلقی کرد؛ اما زهی خیال باطل.

 عملیات ثامن الائمه نخستین عملیات مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود و با رمز"نصر من الله و فتح قریب"در جبهه جنوب (محور شمال آبادان و شرق رود کارون) انجام شد.

با حماسه آفرینیهای رزمندگان (ارتش، سپاه و نیروهای مردمی) ۱۵۰ کیلومترمربع از خاک کشورمان (دو جاده استراتژیک اهواز ـ آبادان و ماهشهر ـ آبادان) آزاد و به شکست حصر آبادان، همچنین انهدام و غنیمت گرفتن صدها تانک و نفربر و خودرو جنگی ارتش بعث انجامید.

در این میان، پالایشگاه آبادان که یکی از واحدهای مهم تولید فرآورده های نفتی کشور به شمار می آید، به دلیل نزدیکی به عراق، در طول هشت سال دفاع مقدس در عمل به میدان کارزار با دشمن بدل شد، از این رو به دلیل حملات پیاپی دشمن امکان فعال نگاه داشتن آن وجود نداشت.

آنها که در صبحگاه ۳۱ شهریورماه ۱۳۵۹، چونان روزهای قبل راهی محل کارخود شده بودند تا کار خود را در  پالایشگاه، آغاز کنند؛ به یکباره، با صدای انفجارهای مهیب وحلقه های سیاه دود، روبرو شدند.

مدیران و کارگران این واحد تولیدی، تنها قادر بودند با چیدن بشکه‌های فلزی و ماسه، از تاسیسات پالایشگاه حفاظت کنند و با تخلیه مخازن عظیم نفتی، آنها را از انفجار مصون نگه دارند.

در طول جنگ تحمیلی، کارکنان پالایشگاه آبادان با تشکیل ستادهای اضطراری و تقدیم صدها شهید، آزاده، مفقود الاثر، جانباز و مجروح توانستند با اتکال به عنایات خداوند تاسیسات نفتی را با ایثار جان حفظ کنند.

کارکنان غیور پالایشگاه آبادان درطول هشت سال دفاع جانانه، حضوری مستمر داشتند و این حضور و ایثارگری را از ابتدای جنگ افروزی صدامیان تا هنگامی که دشمن پرچم تسلیم خود را در مقابل اراده رزمندگان بلند کردند، ادامه دادند و لحظه ای به فکر ترک شهر و پالایشگاه که آن را به دژ مستحکمی برای تدارکات رزمندگان بدل کرده بودند، نیفتادند.

پالایشگاه آبادان حملات هوایی متعددی را در طول جنگ شاهد بود تا آن جا که از ۲۵ مهرماه ۱۳۵۹ تا ۹ بهمن ماه ۱۳۶۵، این پالایشگاه ۲۳ بار مورد حمله هوایی دشمن قرار گرفت؛ اما هر بار و با تلاش وصف ناپذیر کارکنان غیور آن، بازسازی شد.

سالهای زیادی از آن روزهای دود و آتش و ایثار می گذرد، با گذشت سالها از پایان جنگ تحمیلی، اما پالایشگاه آبادان، گرچه زخم آن دوران را با خود دارد؛ همچون سروی بلندقامت ایستاده است و در عرصه اقتصاد کشور، نقش آفرینی می کند. نقش آفرینی ای که مرهون رشادتهاست، رشادتی بر گرفته از عشق به میهن.

پنجم مهرماه، سالروز شکسته شدن حصر آبادان بر همگان خجسته باد.

سعید محمدبگی