به گزارش شانا به نقل از مدیریت امور اوپک و روابط با مجامع انرژی وزارت نفت، چین که یکسوم گازهای گلخانهای جهان را تولید میکند در مسیر دستیابی به اوج انتشار دیاکسید کربن تا ۲۰۳۰ و کربنخنثی تا ۲۰۶۰ گام برمیدارد، اما رشد صنعت «زغالسنگ به مواد شیمیایی» مسیر کربن خنثی را ناهموار کرده است. این صنعت که زغالسنگ را به سوختهای مایع و محصولاتی نظیر پلاستیک و کودهای آمونیاکی تبدیل میکند، بهدلیل شدت کربن بالا تهدیدی جدی برای اهداف اقلیمی پکن است.
مرکز تحقیقات انرژی و هوای پاک گزارش میدهد که نصب ۲۱۲ گیگاوات ظرفیت خورشیدی در نیمه اول ۲۰۲۵ به کاهش جزئی انتشار دیاکسید کربن چین کمک کرد. با این حال افزایش ۲۰ درصدی مصرف زغالسنگ در بخش مواد شیمیایی، این دستاورد را کمرنگ کرده است. بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ این صنعت ۳ درصد به انتشار کربن چین افزود و تا سال ۲۰۲۹ حدود ۲ درصد دیگر به این مقدار اضافه میشود.
لائوری میلیویرتا، تحلیلگر ارشد این مرکز هشدار میدهد: «اگر جاهطلبیهای چین در این بخش محقق شود، تعهدات اقلیمی ۲۰۳۰ بهسختی قابل دستیابی خواهند بود.»
این نگرانی زمانی عمیقتر میشود که بدانیم چین برخلاف دیگر کشورها برای تولید سوختهای مصنوعی و پتروشیمی به ذخایر عظیم زغالسنگ خود وابسته است. این رویکرد که در نگرانیهای ژئوپلیتیکی دوره اول ریاستجمهوری دونالد ترامپ و تلاش برای کاهش وابستگی به واردات نفت و گاز ریشه دارد هزینههای زیستمحیطی سنگینی به همراه آورده است.
با این حال چین در زمینه انرژیهای تجدیدپذیر نیز گامهای بلندی برداشته است. نصب ۱۰۰ پنل خورشیدی در هر ثانیه در ماه مه ۲۰۲۵ نشانهای از عزم این کشور برای سبزتر شدن است، اما وابستگی به زغالسنگ بهویژه در مناطق دورافتادهای مانند مغولستان داخلی و شینجیانگ همچنان پابرجاست.
نظر شما